سلام دوستان این هم یک مثنوی از دیارمان

**************************

این شعر با کمک دوستان ادامه خواهد یافت

********

به عشق آلوده ام  اهل قمارم

زچشم مست او منگ و خمارم

نه اهل حیله ام نه اهل رنگم

 که دایم با خودم در حال جنگم

تمام شهر ها آلوده ی درد  

 تمام چشم ها افسرده و سرد

تمام زندگی  ویران و آوار

 کند هر کس دل همسایه آزار

زمستان در زمستان سینه  ی شهر

 گرفته هر کسی را کینه ی شهر

دل آ یینه ها گشته زغالی  

 تمام شیشه ها گشته سفالی

چمن سر سبزیی قبلی ندارد 

 همه در خانه تنها داس دارند

بریدن هی بریدن پیشه در شهر

 زند بر رییشه ها خود تیشه در شهر

کتاب و دفتر و مشق و قلم را 

 نسوزانید گفتم این دلم  را

و بر چیدند علم و دانش و عقل 

خفا شد شهر ما پیدایش و عقل

خماری در خماری رسم این شهر

 مخدر بر گرفته اسم این شهر

جوانان در پی اکس و کراکند

 و هر یک گوشه ای دریک مغاکند

سرنگ وسطح شهر و پنبه و خون

دلم بیند شود چون عقل مجنون

حوادث پر شده در روز نامه  

جریده در جریده روز نامه

تصادف هی تصادف در خیابان

جوان با خود شده سر در گریبان

و بیکاری و بیکاری و فحشا

و بیماری و بیماری و فحشا

و این شهریست اسمش شهر ایران

تمام هیکلش در حال ویران

جوانانش همه دنبال سکسند  

و در بلعیدن تریاک و اکسند

سوپر ها جای نان حب می فروشند 

به جان شهر ما تب می فروشند

زنان و دختران در بند نانند      

تفکر ها چرا در بند مانند ؟

شکمها خالی و دلها پریشان    

وگرگان دائما در فکر ایشان

و ماشینهای شیک و خالی از عشق 

و انسانهای خالی عالی از عشق

کراک و بنگ و تریاک و هرویین 

ندارد جرم اندیشه در اوین

تمام فصلها اینجا غروب است  

 و در حل مخدر خو ب خوب است

سوال اینجاست ما ایران نداریم ؟  

طلا نقره درون کان نداریم؟

که  ما دنیای نفت و گاز هستیم    

ولی بیگانگان را می پرستیم

تمام هستی ماها درو شد    

کمال مستی ماها درو شد

فقط  ماها فروش نفت داریم  

فروش نفت را باتفت داریم

نه صنعت نه اتم  ما اهل جنگیم    

تماما با تمدن خواب و لنگیم

فروش تن شده عادی در این شهر 

 دوای درد ها مادی در این شهر

نمی گویم اساس شهر خواب است  

وتصمیم فلانی ناب ناب است

فقط گویم که فقر از ما بریده

توان را سر بریده  سربریده

تمام ذکر مسئولان دو حرف است

زمستان توامان مشمول برف است

که شیطان خانه ی ما کرده ویران

فلاکت در فلاکت گشته ایران

فلسطین تا فلسطین مرگ خواهیم

به پاییز دل خود برگ خواهیم

به دشنام شفاهی بسته دل را

که شیطانی  بگیرد مرگ گل را

نه شیطانی به دشنامم پریشان

دعایم سنگ کرده هیچ حیوان ؟

خرافات و خرافات و خرافات

شده نزد مسلمان چون عبادات

تمام دین برای راحت آمد

محمد هم به رای راحت آمد

فراغت را در ایران  پس بدادند

در اینجا خار را با خس بدادند

در ابنجا استخوان در پیش اسب است

علف در پیش سگ در حال کسب است

      

 

                                  موسی کلیم 

*************

عزیزان این شعر تمام نشده است

یا شما ادامه بدهید یا من ادامه مید هم

آنهایی که فکر میهن هستند به قلم رو

آرند.

 ممنون میشم

 

 

 

نوشته شده در دوشنبه 4 آذر 1387 و 06:39 ق.ظ توسط موسی

ویرایش شده در چهارشنبه 13 آذر 1387 و 10:52 ب.ظ